COVER two.black.large 

O Ίρεκελ αφήνει την Αλκυονίδα και φεύγει κυνηγημένος από τους εχθρούς του για τον βορρά. Ταυτόχρονα, η διάδοχος του θρόνου της Ονόρα δραπετεύει με την εννεάμηνη κόρη της για να συναντήσει τον Ίρεκελ.  Στις διαφορετικές τους διαδρομές,  ο καθένας συγκεντρώνει γύρω του ένα μικρό πλήθος που τους ακολουθεί. Στόχος όλων τους, η εκμάθηση της τέχνης του πολέμου, με σκοπό την εκδίωξη των εισβολέων. Ταυτόχρονα, η ειρηνευτική επιρροή του Φλάουτου Ιρκάνα εξαντλείται και ο καιρός της αθωότητας της Ετέρνα παίρνει τέλος.

 

Γ Κ Ο Θ É

GOTHEsmall

Η Γενιά του Αετού

 

Σειρά Φαντασίας

 

ΒΙΒΛΙΟ ΔΕΥΤΕΡΟ

ΛΥΚΟΦΩΣ ΕΝΟΣ ΚΟΣΜΟΥ

Της

Έλενας Τίγκα

 

ΜΕΡΟΣ ΠΡΩΤΟ

ΤΟ ΚΑΛΕΣΜΑ ΤΟΥ ΒΟΡΡΑ

 

ΠΡΟΛΟΓΟΣ

Πάνω από τις πεδιάδες μιας ηφαιστιογενούς γης υψώνονται οι μαύροι πύργοι της Ονόρα. Μεγαλοπρεπείς και μυστηριώδεις σαν την κραυγή του αετού αναμιγνύονται στο περιβάλλον τοπίο, σαν σμιλεμένοι από την ίδια του την ουσία.

Ένας διαρκής άνεμος ραπίζει απ’ άκρη σ’ άκρη τη χώρα και τα κύματα σπάνε φρενιασμένα πάνω στους γκρεμούς των νότιων ακτών. Φουσκώνουν και σηκώνονται ψηλά κι αφρίζουν και λυσσομανούν και γεμίζουν τα παράκτια σπήλαια, σπάζοντας σε απειροελάχιστα κομμάτια πριν αποτραβηχτούν για να μαζέψουν καινούργια δύναμη. Πάνω από κείνους τους γκρεμούς των ανεμόδαρτων ακτών της θάλασσας του Άμερνελ κείτεται ένας μοναχικός τάφος.

Στις αρχές του μήνα Λαρός, την πρώτη ημέρα του δεύτερου κύκλου, ο καλπασμός ενός μοναχικού αλόγου αντηχεί στη δαφνοστόλιστη ρεματιά του Νουάμ που κατεβαίνει ως τη θάλασσα. Το κλικ-κλακ από τις οπλές του αναμιγνύεται με την κραυγή ενός γιγάντιου αετού που πετάει χαμηλά πάνω από τις σφαιρικές μορφές των ντράντορελ, των ξεδιπλούμενων δέντρων. Γηγενή της Ονόρα, το ξεδίπλωμα των ντράντορελ είναι ό,τι πιο φαντασμαγορικό έχει να επιδείξει το βασίλειο. Οι πύργοι της, χτισμένοι για την παρακολούθηση αυτού του μοναδικού θεάματος, είναι σκόρπιοι σε ολόκληρη τη χώρα. Όμως στις κορφές τους φυλάνε σήμερα σκοπιές και τα μάτια είναι στραμμένα στο θρόνο του εχθρού, στην Καντέθ-δίπλα-στη-θάλασσα.

Στο ροδακινί του ουρανού έχει απλωθεί το τόξο της Ώχρας όταν το άλογο και η αναβάτης του πλησιάζουν τον τάφο. Μια πανώρια λευκή τίγρης που ακολουθεί από κοντά κοντοστέκεται και παρακολουθεί για λίγο την αφέντρα της πριν τραβήξει για τα ισκιώματα της ρεματιάς. Η γυναίκα αφιππεύει. Θεόμορφη και ντυμένη με μακρύ σμαραγδί χιτώνα, πλησιάζει τη μαύρη ταφόπλακα και γονατίζει. Το άλογο, ισάξιο σε μέγεθος της αφέντρας του και φορτωμένο με λουλούδια κάθε λογής, περιμένει. Το δάχτυλο της γυναίκας χαϊδεύει το περίγραμμα της επιγραφής.

ΑΒΙΕΛ ΤΟΥ ΒΟΡΡΑ
ΠΕΡΑΣΕ ΑΝΤΙΠΕΡΑ
ΣΤΟ ΤΡΙΑΚΟΣΙΟΣΤΟ ΠΕΜΠΤΟ ΕΤΟΣ
ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΙΑ ΜΑΣ ΕΛΚΑΝ
ΤΟ ΜΗΝΑ ΛΑΡΟΣ
ΜΕ ΤΗΝ ΕΜΦΑΝΙΣΗ ΤΗΣ ΤΡΙΤΗΣ ΣΕΛΗΝΗΣ
5994, ΛΑΡΟΣ, 4Η ΚΑΙ 5, ΤΗΝ ΩΡΑ ΤΟΥ ΓΡΑΝΑΤΗ

Είναι η Μακέμπα, κόρη του βασιλιά Ελκάν, της εβένινης και γιγαντόσωμης φυλής της Ονόρα. Τα πρασινογάλαζα μάτια της φαντάζουν τεράστια πάνω στο σκούρο, γυαλιστερό της δέρμα. Τα ανοιχτοκάστανα σγουρά μαλλιά της δεμένα περίτεχνα με χρυσό και πετράδια στην κορυφή του κεφαλιού της, πέφτουν σαν κύματα ολόγυρά της, σκεπάζοντας ακόμα και την ολόχρυση πλατιά ζώνη, που θωρακίζει τη μέση της ως κάτω στους γοφούς. Δεκάδες μάτια την παρακολουθούν μέσα από τις φυλλωσιές της ρεματιάς, και πέρα, βορειοδυτικά, στις εκβολές του Αβέν, δύο άλλα μάτια κοιτάζουν τους πύργους της Ονόρα μέσα από τα παράθυρα του Νάϊα-Τζεν, του παλατιού της Καντέθ-δίπλα-στη-θάλασσα.